LajmePersonazhPoezi

BURRI ME FYTYRË TË KUQE

-Tregim nga E. Sina-

Ishte tetor i vitit 1991 dhe në të gjithë qytetet gjithçka dukej

gri.Në shpirtin e secilit frynte një erë që përfshinte gjethe dhe

letra të hedhura rrugëve bashkë me lot apo mallkime.Gjithçka e

shikonin brenda vetes sepse vështrimi i vërtetë kish dalë nga vetja

dhe priste, priste çdo të ndodhte më pas në klimën politike në

vend.Neli kish zënë vend në një nga sediljet e sakatuara të trenit

duke menduar se ishte një mjet më tepër i mbrojtur se të tjerët.Ishte

përfshirë dhe ajo në atë lëvizje politike që nuk i dihej ku ish

fillimi i vërtetë dhe si do përfundonte.Vagoni dukej i rrjepur në çdo

sedilje dhe faturinua një grua e moshuar që mbante në dorë biletat

preferonte të merrte më pak dhe të kursente biletën e pasagjerit.”Do

të fitojë diçka dhe kjo grua.Në këtë kohë të turbullt fitojnë

burgaxhinjtë për vjedhje që nuk e kanë harruar zanatin, duan të

përfitojnë politikanët e rinj dhe deputetët që dolën si kërpudhat pas

shiut, shumica pa asnjë kontribut në politikë, imoralët dhe

xhepsit.Kur kërkojnë të gjithë këta dhe të tjerë të përfitojnë diçka

pse t’i hiqet e drejta kësaj faturinoje që mezi hedh këmbët, mendoi

Neli duke i lënë lekët e biletës në dorë.Ajo zgjati biletën por Neli

me një lëvizje të pëllëmbës i dha të kuptojë që ta mbante.

-Faleminderit!, i tha faturinoja me një buzëqeshje të lehtë.Në gjithë

atë vagon ishin apo nuk ishin dhjetë udhëtarë.Neli pa që përballë

sediljes së saj ishte një burrë mbi të dyzetat me fytyrë të pushëzuar

dhe pothuajse të kuqe.I veshur mirë dukej se kapardisej duke bërë

lëvizje të pakontrolluara në vend.Shikonte herë pas here si Nelin dhe

fatorinon.Nuk i pëlqeu ai tip por në fund të fundit nuk kish pse ta

vriste mëndjen.Në kushte normale nuk do lejonte veten të përballej me

një tip të tillë por në atë nëntor të ftohtë me shira dhe lot, ku

askush nuk dinte se nga do i vinte e papritura e keqe, duhej të

tregohej shumë e matur.Faturinua e pyeti se ku kish punuar.

-Jam në një nga Ministritë.Tek ne puna vazhdon…

-Je me të majtën apo të djathtën, pyeti si për të dëshiruar të

vazhdonte bisedën dhe të dinte nga të anonte.

Neli mbeti një çast pa u përgjigjur duke i zgjatur asaj një copë byrek.

-Të lumçin duart, i tha.

-E ka bërë mamaja ime.Unë isha për një natë.Kam dhjetë vite që punoj

si ekonomiste dhe kam dy fëmijë, shtoi Neli.

-Hëm, mendova se do të ishe ndonjë nga deputetet e reja dhe ndodheshe

rastësisht në tren…Ka ndodhur të udhëtojnë këto ditë burra dhe gra me

pushtet…Burri me fytyrë të kuqe po ndiqte bisedën e tyre.Në derën e

vagonit u duk një lypës.Ishte i gjatë, me mjekër dhe flokë të palarë e

pa krehur.Të vinte ndot ta shikoje.

-Këtë punë ka ky nga mëngjezi deri në darkë…Kërkon lekë…Thotë se jeton

vetëm dhe nuk ka asnjë mbështetje.Deri dje e kanë ndihmuar ata të

Kryqit të Kuq por ka dy muaj pa asnjë ndihmë dhe ja..

-Sa keq, tha Neli dhe ndjeu një lloj mëshire.I dha atij disa qindarka

në dorë dhe ai duke vënë dorën në zemër e falenderoi.

Jashtë kish filluar të binte shi i dëndur.Neli nxorri nga çanta një

xhakavento dhe e veshi.

-Ke të drejtë, bënë ftohtë , tha faturinoja.Gjysmat e xhamave të

dritareve janë thyer…Godasin me gurë.Një gurë më ra dhe mua në

shpatull.U ngritën të gjithë të këmbë për të shkatërruar…Pse po e

bëjnë nuk e di..Kemi kombinate, fabrika, uzina ku punojmë mijëra

njerëz me shkollë dhe pa shkollë.Po tani ku do punojnë, me se do ta

mbajnë familjen..apo dhe shpirtin e tyre, u shpreh duke mbledhur

vetullat egërsisht.Pas pak u dëgjua fërshëllima e trenit.

-Mbritëm në Durrës.Po të duash mund të marrësh diçka këtu në

stacion.Janë të punë byrektoret dhe një restorant i vogël…Ka dhe

limonata që të mbledhin stomakun…Ke kohë për të marrë diçka, tha

foturinoja…se dhe byrekun e mamasë tënde ta hëngra unë. Ishte të

lëpije gishtrinjtë..Të dyja buzëqeshën.Edhe burri përballë me fytyrë

të kuqe dha një buzëqeshje të lehtë dhe doli.

Neli bleu dy limonata dhe një çokollatë.Nxitoi me merak mos nisej

treni.Në gjithë vendin nuk kish rregull, kontroll, disiplinë,

ndërgjegje jo e jo. Faturinoja ish larguar mesa dukej po merrej me

pasagjerët e rinj që po zinin vend në sedeljet e trenit.Tek dera e

hapur e vagonit u duk një vajzë e re, me një trup mesatar, flokë të

dëndur bjond dhe pothuajse me rrica.Vajza po shikonte sa majtas

djathtas. Burri e vështroi pa ia hequr sytë, i hapi vend por ajo nuk u

ul.

-Mundem të ulem?, i tha Nelit duke i buzëqeshur.

-Po, tha Neli.Jam fare vetëm. Vajza u ul përballë dhe mblodhi pas

trupit triken e gjatë blu që mbante veshur….

-Ju jini studente?, pyeti Neli.

-Akoma jo, tha vajza.Po përpiqemi.Kam dy vjet që kam mbaruar gjimnazin

por nuk më është dhënë e drejtë studimi.

-Nuk ke patur mesataren?, pyeti Neli.

-Jo s’është ajo.Unë jam vajza e një ish politikani i viteve të

pasluftës që është dënuar nga regjimi i Enver Hoxhës dhe jemi akoma në

internim, sa të stabilizohet situata…Vajza ia tha pa ndroje emrin e të

atit dhe Neli një moment heshti.Nuk ishte vëndi për të bërë politikë

dhe aq më shumë në një vagon treni.

-Më e mira do bëhet për të gjithë, tha Neli.

-Të lumtë goja..Të jetojmë dhe ne si të tjerët, shtoi ajo me një

buzëqeshje të lehtë që mbinte dhe rritej tek sytë e saj të kaltër, të

lëngëzuar dhe përhapej në gjithë fytyrën.Neli i zgjati shishen e

limonatës dhe të dyja i çukitën ato duke uruar për një jetë edhe më të

mirë.

Vajza nxorri nga çanta disa letra.

-Ç’janë?, pyeti Neli.

-Lejet që marrim sa herë lëvizim jashtë qytezës…

-S’do të ketë më leje të tilla, grisi, nuk kanë ç’të duhen…

-Thua të mos kemi më diktaturë.Të bëhemi si gjithë Europa?, tha vajza.

-Mesa mendoj dhe gjithë kjo gjendje e krijuar këtë kërkon.Revoltat

popullore kanë synimet e tyre dhe kjo tek ne është për të përmbysur

pushtetin komunist.Neli mblodhi buzët e menduar se po gabonte duke u

shfaqur aq hapur kundër regjimit që e kish lënë atë vajzë me familjen

e saj dhe qindra familje të tjera të jetonin në moçalishte dhe të

rroptoheshin për të nxjerrë bukën e gojës.E gjithë kjo sepse kërkonin

lirinë e fjalës, të jetonin si gjithë perëndimi.

Faturinua u kthye sërishmi aty duke i bërë komplimente vajzës së re

për bukurinë e saj, sytë e flokët.E ç’kishin artistet në botë më shumë

se ajo?!

Jashtë dritareve të krisura apo të thyera shiu vazhdonte të binte dhe

i shoqëruar me erë pikëzat e tij kalonin e lagnin si me pupël fytyrat

e tyre.

-Ja dhe pak arritëm.Tamam në kohë, tha faturinoja .Ajo kishte një

fytyrë të madhe plot rrudha e ku nuk mund të shihje përveç syve që

mbanin ngrohtësi asgjë tjetër për ta fiksuar dhe për të menduar se

dikur ajo duhet të kishte qënë një femër e bukur.

Vajza fliste pak.Po dhe fjalët Nelit sikur u shteruan edhe pse po e

pëlqente shumë atë vajzë që i qëndronte përballë me atë vështrim të

butë nga sytë e lëngëzuar, lëkurën gati transparente, të bardhë në

rozë aq të harmonizuar për tiparet e fytyrës së saj ëngjëllore.Burri

me fytyrë gati të kuqe po bëhej gati për të dalë.Nelit iu duk tamam

një pasagjer i mërzitshëm që mbante pozicion kapadaiu i veshur shik

për atë ambjent të rënuar të vagonit.

Pasagjerët e paktë filluan të zbresin qetësisht. Neli hodhi në sup

çantën e madhe dhe mbajti në dorë çadrën.Deri në pallatin që banonte i

duhej të bënte disa minuta rrugë në këmbë.

-Mund t’ju ndihmojë?, u dëgjua vajza kaçurrelse që e ndiqte nga pas.

-Jo.Faleminderit! Nuk është e rëndë.Po ju jini larg nga stacioni.

Neli ktheu kokën pas si për ta dëgjuar më shumë vajzën dhe u ndesh me

vështrimin e afërt të burrit kapadai.Ai i buzëqeshi dhe po u afrohej.

-Pallati ku më presin është diku aty afër gazetës “Zëri i

popullit”.Mendoj se ka dalë Iliri, djalë i tezes që më prêt.Ato

zbritën nga treni njëra pas tjetrës dhe për një moment burri dukej se

u largua ngaqë s’po e shikonte aty përqark. Shiu vazhdonte të binte

por dukej më i imtë.Shumë nga pasagjerët ishin pa çadër e pothuajse

vraponin.

-Po ndalem këtu.Ja dhe Iliri, tha vajza duke e prezantuar.Neli buzëqeshi.

-Udhëtim i vështirë, tha djali.Këta vagona kanë dalë pothuajse jashtë

përdorimit.

-Do vijë koha të regullohen, u përgjigj Neli buzagaz.Aty u ndanë me

përshëndetje.Kish bërë vetëm pak hapa kur në krah ajo pa të shfaqej

burri me fytyrë të kuqe.

-Më falni, tha ai. Unë jam Nesti.Shok me Benin, vëllain tuaj.

-Ashtu?, u përgjigj Neli tashmë disi e çliruar nga një ankth.

-Ju punoni në një nga institucionet e rëndësishëm të shtetit…Kjo

situatë do të jetë e përkohshme.Po flas hapur me ju.Ndofta dhe do

ndërtohet një ekonomi tregu por dihet që këtë do ta ndërtojmë po

ne..Klasat reaksonare janë të njohura apo jo.Dhe të rrënuara

ekonomikisht. Ato do të fillojnë jetën nga a-ja..Ajo vajza që biseduat

në tren është e internuar me familje.I ati i saj në 1947 doli kundër

regjimit dhe u dënua për agjitacion e propagandë edhe pse ka qënë

njeri me pushtet.Është dënuar me 25 vite burg dhe i ka bërë një për

një..Familja sigurisht që u internua.Ajo vajzë ka emrin e të atit…

vetëm në gjininë femërore…

Neli nuk po fliste.Ishte fare e qartë se duhet të bënte kujdes e të

mos lejonte veten të hynte aq lirshëm në bisedë me fëmijët e “Armikut

të Popullit”.

-Të kuptoj, tha Neli.Por,treni është për të gjithë.Dhe ajo mu duk një

vajzë e mirë, e qetë…

-Vetëm e qetë nuk mund të jetë, i tha ai gati egër.Këta e kanë

shpirtin vullkan dhe këtë duan ta hedhin mbi ne…

Neli nuk foli.Nuk i erdhi mirë që tjetri bëri një përcaktim të

tillë.Politika po ndryshonte dhe lufta e klasave tashmë për të duhet

të ish e shuar.

Kur u afrua pallatit Neli i dha dorën me një mirëupafshim.Ai ngriti

supet, regulloi jakën e xhaketës së kostumit dhe tha:” Mos harro t’i

bësh të fala Benit!Ai e di se ku punoj…Ditën e mirë.

Më në fund ishte shkëputur prej tij por kish lënë një peshë jo të

vogël në shpirtin e saj.Po ngjiste shkallët dhe e hutuar kaloi një kat

më sipër.Komshia, një grua e moshuar doli dhe vuri re që Neli po

shikonte dyert habitshëm.

-Neli, jini një kat më posht të keqen..Të ka hutuar shiu..Na mbyti gjithë ditën…

Zbriti dhe i ra ziles.I dolën përpara fëmijët. Hodhi çantën diku në

koridor dhe i rrëmbeu të dy në kraharor. I puthi dhe i shtrengoi

fort.Jeta e tyre do të ishte ndryshe.

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button